Geen mooier spektakel in de tuin dan een border met vaste planten. Bij het kiezen van de combinaties zijn standplaats, bloeiperiode en groeihoogte belangrijk. En natuurlijk je persoonlijke smaak!
Spannend of rustig
Het najaar en het voorjaar zijn het meest geschikt om een vaste plantenborder aan te leggen, maar vaste planten die je in pot koopt, kun je planten zolang het niet vriest. Kies eerst de plaats. Waar de term border vroeger voorbehouden was aan lange, smalle randbedden, kan deze nu allerlei vormen aannemen. Daarna is het tijd voor het leukste onderdeel: vaste planten uitkiezen! Sommige zijn echte zonaanbidders, andere hebben voorkeur voor (half)schaduw. Let ook op spreiding in de bloei. Verder is het vooral een kwestie van smaak. Mag het spannend? Kies voor contrasterende kleuren en vormen. Liever een rustig beeld? Maak grotere groepen van één soort en kies voor harmoniërende kleuren.
Voorbeeld zonneborder met vurige kleuren
- Zonnekruid (Helenium)
- Duizendknoop (Persicaria)
- Vlambloem (Phlox)
- Zonnehoed (Rudbeckia)
- Guldenroede (Solidago)
- Brandende liefde (Lychnis)
Voorbeeld (half)schaduwborder met overwegend pasteltinten en wit
- Ruit (Thalictricum)
- Zilverkaars (Actaea)
- Elfenbloem (Epimedium)
- Salomonszegel (Polygonatum)
- Schildpadbloem (Chelone)
- Longkruid (Pulmonaria)
Weefplanten
Vervolgens bepaal je waar de planten in de border komen. Maak eerst een schets of schuif de planten als puzzelstukjes over de grond, totdat je tevreden bent. Houd daarbij rekening met groeihoogtes. Je kunt ervoor kiezen om trapsgewijs van laag naar hoog te gaan of groepjes hogere planten tussen lagere te zetten voor een meer natuurlijke look. Ook leuk is de planten door elkaar heen te planten of weven. Pimpernel (Sanguisorba), Zeeuws knoopje (Astrantia) en salie (Salvia) zijn voorbeelden van geschikte weefplanten.
Weetje
Vaste planten worden al ruim 140 jaar in borders toegepast; het was de Engelse tuinarchitecte Gertrude Jekyll die rond 1880 vaste planten in groepen plantte. Met haar achtergrond op de kunstacademie lette ze daarbij op kleur van blad en bloem en op compositie. De vernieuwende manier waarop ze borders invulde, vormt nog steeds de basis voor veel tuinarchitecten.
